ما که به خواست و اراده خداوند متعال عرب شدیم مگر شما با مشیت خداوند سبحان محاربه می کنید. ما دوست داریم همانطور و برهمان شکلی که خداوند عادل ما را آفریده، باشیم ما عرب آفریده شدیم و عرب خواهیم ماند این چرا به شما برمی خورد؟

باسمه تعالی

جناب آقای لطفی، سردبیر محترم روزنامه " کاروکارگر"

با سلام و آرزوی موفقیت برای جنابعالی در انجام وظائف مهم و تعهد آفرین مطبوعاتی.

در توضیح مراسم جشن خجسته میلاد با سعادت محمد مصطفی (ص) که در تاریخ 19/4/77 (پانزدهم – ربیع الاول -1419) در تالار معلم شهرستان اهواز برگزار گرددید و جنابعالی با استناد گزارش مخبر محترمتان، آنرا در صفحه سوم روزنامه " کارو کارگر" شماره 2215 مورخ 24/4/77، تحت عنوان "پان عربیسم و ازدواج" درج نموده اید، مطالب زیر را به اطلاع جنابعالی رسانده و خواهشمند است این توضیح را طبق قانون مطبوعات چاپ نمائید.

1-    در مراسم یاده شده صرفا به منظور تشویق زنان، به ویژه زنان محروم عرب خوزستان که برای اولین بار در چنین مراسمی حضور یافته بودند و نیز در چهار چوب احترام به حق آنان در اظهار نظر خود، به خانم دکتر عزیزی فرصت خواندن مقاله خویش داده شد.

2-    نامبرده به موضوع " ازدواج" که از حساسترین و معضل ترین موضوعات فرهنگی، اجتماعی، زنان عرب خوزستان است اشاره کردند. همچنین در سخنان خود به تبیین نظر شخصی و عاطفی خویش که از زوایه دید فرهنگی – اجتماعی ایشان ناشی    می شد، پرداختند.

3-    هیآت برگزار کننده، بلافاصله، بعد از پایان سخنان مشارالیها، در حضور شرکت کنندگان اعلام نمود که سخنان نامبرده صرفا منعکس کننده نظر شخصی خویش است.

4-    گزارشگر محترمتان به هیچیک از برنامه های این جشن که اساسا به مناسبت میلاد پیامبر اکرم و تحت عنوان شب شعر عربی برگزار گردید و شامل سرودن اشعار درمدح پیامبر اکرم و برنامه های فرهنگی – هنری بود توجه ننموده، تنها به سخنان خانم دکتر عزیزی که در بین مراسم درخواست تخصیص وقت جهت ایراد سخنان خود کردند عنایت و توجه داشته اند، گوئی که در آن تالار، هیچکس جز ایشان نبوده و هیچ چیز جز مقاله وی مطرح نشده بود.

5-     موضوع ازدواح که یک موضوع فرهنگی- اجتماعی صرف است و فقط در ابعاد فرهنگی و اجتماعی و روانشناختی بطور اعم، ودر چهار چوب فرهنگ شناسی و جامعه شناسی و روانشناسی اجتماعی مردم عرب خوزستان بطور آخص، قابل تحلیل می باشد، چرا باید بعد " سیاسی" بیابد و برچسب " پان عربیسم" بگیرد.

خانم عزیزی در سخنان خود بر این مطلب استناد کردند که بنا به رای بسیاری از کارشناسان فرهنگی و اجتماعی و روانشناسان و متخصصان امور خانواده، آنچه بیش از هر عامل دیگری به زندگی زناشویی تداوم می بخشد و مایه تحکیم روابط خانواده می گردد، تفاهم و همفکری است و از زاویه خاصی می توان گفت که این عناصر تداوم بخش درمیان افراد هم فرهنگ، - یعنی آنهائیکه دارای زبان و آداب و سننن و عادات مشترک هستند و از شرایط نسبتا یکسان فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی بهره مند- بیشتر یافت می شود.

ما نیز بر این اساس می گوئیم که این مقوله اجتماعی و علمی است که البته در جای خود قابل مناقشه و نقد است، اما طرح آن و اظهار نظری در مورد آن نه منع قانونی دارد و نه از نظر شرع حرام و نه از نظرعرف مطرود است، بنابراین آقای مخبر محترم طبق چه تحلیلی و براساس کدام شواهدی به این نتیجه قطعی رسیده است که  طرح این مسئله جنبه پان عربیسم که معمولا رائحه جهت گیری سیاسی از آن به مشام می رسد دارد؟ و سایه این برداشت کاملا محدود خود را بر تمامی محتوای آن مراسم افکنده است؟ مراسمی که جهت دعوت به وحدت و تعظیم شعائر اسلامی برگزار شده بود!

ما به این برادر عزیز(مخبر) و همکاران محترمشان در آن روزنامه وزین برادرانه توصیه می کنیم که سعی نمایند با بلند نظری و دیدی خوش بینانه و با قبول کثرت و تنوع در زمینه های اجتماعی کشور به تعلق و تمایلات افراد به میراث فرهنگی خویش بنگرند و از تنگ نظریها و حساسیتهای بی مورد بپرهیزند تا بدینوسیله، مطبوعات که بعنوان ابزار مهم نشر فرهنگ است، زمینه تفاهم و برادری را در میان اقوام مختلف ایران با توجه به واقعیات موجود تقویت و توسعه بخشند.

از طرف "هیأت برگزار کننده مراسم" عبدالمجید عبداللهی"